وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَنْ قَالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ آَيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ ( 93 ) وكيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ مىبندد يا مىگويد : « به من وحى شده » ، در حالي كه چيزى به أو وحى نشده باشد ، وآن كس كه مىگويد : « به زودى نظير آنچه را خدا نازل كرده است نازل مىكنم » ؟ وكاش ستمكاران را در گردابهاى مرگ مىديدى كه فرشتگان [ به سوى آنان ] دستهايشان را گشوده‌اند [ ونهيب مىزنند : ] « جانهايتان را بيرون دهيد » امروز به [ سزاى ] آنچه بناحق بر خدا دروغ مىبستيد ودر برابر آيات أو تكبر مىكرديد ، به عذاب خواركننده كيفر مىيابيد . ( 93 )